Alkol içmeye 18 yaşında başladım. Alkolle tanışmam arkadaşlarımın etkisiyle oldu. İlk içmeye başladığımda bağımlı olacağımın farkında bile değildim; 'Bir kereden bir şey olmaz,' diyerek başladım. İşin ilginç tarafı, zamanla bağımlı olduğumun dahi farkına varmamamdı.
İçtiğim zaman tüm stresim, derdim ve sıkıntım bitiyormuş gibi hissediyorum. Bu işin sözde 'iyi' tarafı. Kötü tarafı ise içtiğim zaman derslerime ve işime odaklanamamam. Daha önce bırakmayı birkaç defa denedim ama arkadaş ortamım ve gün içinde yaşadığım stres tekrar içmeme sebep oldu.
Alkol aldığımda sadece kendime zarar vermiyorum; ailem de en az benim kadar zarar görüyor. İçtiğim günlerde eve gidene kadar beni düşünüp endişeleniyorlar. İşte bu benim alkol hikâyem: Başlamamak, bırakmaktan daha kolay.

Ben alkol içmeye 19 yaşında başladım. İlk başta sadece arkadaş ortamında, eğlenmek için içiyordum. Kimse bana zarar vereceğini söylemedi ya da ben ciddiye almadım. “Herkes içiyor, bana bir şey olmaz” diye düşünüyordum.
Zamanla bu durum değişti. Artık sadece arkadaşlarla değil, tek başıma da içmeye başladım. Özellikle canım sıkkın olduğunda, stresli olduğumda alkol bana iyi geliyormuş gibi hissediyordum. İçtiğim zaman sorunlarımı unutuyordum ama ertesi gün her şey daha ağır geliyordu.
Okula odaklanamamaya başladım. Derslerim düşmeye başladı. Ailemle konuşurken bile sinirli ve isteksizdim. Onlar bir şeylerin farkına vardı ama ben kabul etmek istemedim. Kendime sürekli “İstersem bırakırım” diyordum.
Birkaç kez bırakmayı denedim ama uzun sürmedi. En fazla birkaç gün dayanabildim. Sonra yine aynı döngüye girdim. İçmediğim zamanlarda huzursuz oluyordum, sanki bir şey eksikmiş gibi hissediyordum.
Bir gün aynaya baktım ve kendimi tanıyamadım. Eskiden hayalleri olan biri vardım, şimdi ise sadece günü kurtarmaya çalışan birine dönüşmüştüm. O an aslında sorunun ne olduğunu anladım.
Alkol bana geçici bir rahatlama sağlıyordu ama hayatımdan çok şey götürüyordu. Bunu kabul etmek zor oldu ama gerekliydi.
Şimdi yavaş yavaş bırakmaya çalışıyorum. Kolay değil ama en azından artık kendime yalan söylemiyorum.